တစ္ခါတုန္းက
ပညာရွိ အဖိုးအိုတစ္ဦးနဲ႔ သူ႔တပည့္ေတြဟာ ခရီးတစ္ခုကို အတူတူထြက္လာခဲ့ၾကသတဲ့ ။ လမ္းခရီးတစ္ဝက္ ေတာနက္ထဲေရာက္တဲ့အခါ သူတို႔အားလံုး ခဏနားၾကတယ္ ။
ေသာက္စရာ ေရလည္းကုန္ေနျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ မလွမ္းမကမ္းမွာ ရွိတဲ့ ေရအိုင္ထဲကေန ေရသြားခပ္ဖို႔ အဖိုးအိုက ေစညႊန္လိုက္တယ္ ။ ဒီေတာ့ တပည့္ေတြလည္း ေရကန္ရွိရာကိုသြားၾကတာေပါ့ ။
အဲဒီအခါမွာ ေရကန္မွာ မၾကာေသးခင္ကမွ
သမင္ ဒရယ္ေတြ ေရေသာက္ဆင္းလာၾကတဲ့အတြက္ ေရေတြေနာက္ျပီး အနည္ေတြ ထေနတာေတြ႔လိုက္ရတယ္ ။
ဒီေတာ့ တပည့္ေတြလည္း စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ့ ႔အဖိုးအိုဆီ ျပန္လာခဲ့ၾကတယ္ ။
အဖိုးအိုကလည္း ဘာမွမေျပာပဲ ဒီအတိုင္းပဲ
တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္ေနတယ္ ။
ေနာက္ တစ္နာရီေလာက္ၾကာတဲ့အခါ
တပည့္ေတြကို ေရသြားခပ္ခိုင္းျပန္သတဲ့ ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေရကန္ဟာ အနည္ေတြထိုင္ျပီး အေပၚကေရေတြ ၾကည္လင္ေနတာကိုေတြ႔လိုက္ရတယ္ ။
၀မ္းသာအားရနဲ႔ တပည့္ေတြအားလံုးေရခပ္ျပီး ျပီးျပန္လာၾကတာေပါ့ ။ ဒီေတာ့အဖိုးအိုက ေမးတယ္ ။
“ ေရေတြ အားလံုး ၾကည္လင္သြားေအာင္ ဘာ လုပ္လိုက္ၾကသလဲ ”
“ ဘာမွမလုပ္ပါဘူး ”
တပည့္ေတြအားလံုး ၀ိုင္းေျဖၾကတယ္ ။
အဲဒီထဲကမွ တပည့္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ။
“ အခ်ိန္ေစာင့္လိုက္ရပါတယ္ ” လို့ ေျဖသတဲ့ ။
အဖိုးအိုကျပံဳးျပီး ေျပာတယ္ ။
“ ဟုတ္တယ္' ေရကန္ထဲကေရေတြ အားလံုးၾကည္လင္ဖို႔ ဘာမွမလုပ္ပဲ အခ်ိန္တစ္ခုကို ေစာင့္ရပါတယ္"
အဲဒီလိုပဲတစ္စံုတစ္ေယာက္က
သင္တို႔ကို ေဒါသထြက္ေအာင္ နာက်င္ေအာင္ျပဳလုပ္လို့ သင္တို႔ စိတ္ေတြေနာက္က်ိေနျပီဆိုရင္ ..
ဘာမွမလုပ္ပဲ ဒီအတိုင္းပဲထားလိုက္ပါ ။ အခ်ိန္ကာလတစ္ခု လြန္ေျမာက္ျပီးတဲ့အခါ ေဒါသေတြ အမုန္းတရားေတြမရွိေတာ့ပဲ စိတ္ဟာ ျပန္လည္ၾကည္လင္လာပါလိမ့္မယ္ ”
Ashin Marnita
Credit ; ေမတၱာမ်ားျဖင့္ ကာယဝါစီ အရွင္မာနိတ
No comments:
Post a Comment